Wiek skał - 5ka.pl

Darmowy kurs z geografii

Zapraszam Cie na 30 dniowy darmowy kurs z geografii. Otrzymasz na e-mail lekcje z geografii fizycznej, z geografii ekonomicznej Polski i swiata.
Zapisz sie teraz, w kazdej chwili mozesz zrezygnowac.
Rejestracja jest za darmo:

E-mail:   Imie:

Znam Polityke Prywatnosci

Losowa ściąga z geografii:

TEMAT: Metody badania bezwzględnego i względnego wieku skał

Określenie bezwzględnego i względnego wieku skał dokonywane jest na podstawie wielu metod badawczych. Wiek bezwzględny określamy za pomocą pierwiastków promieniotwórczych, które ulegają rozpadowi w określonym czasie, w którym połowa jego atomów przekształca się w inny pierwiastek. Jest to tzw. okres połowicznego rozpadu. Badając w skale zawartość pierwiastka promieniotwórczego oraz zawartość produktów jego rozpadu, możemy określić bezwzględny wiek skały. Ponieważ okres połowicznego rozpadu jest inny dla każdego pierwiastka, stąd do datowania skał wykorzystujemy wiele pierwiastków promieniotwórczych. Od pierwiastków tych biorą się nazwy następujących izotopowych metod datowania:
• uranowo-otowiowa - w której wykorzystuje się uran 238 rozpadający się połowicznie po 4,47 mld lat na ołów 206. Metodę wykorzystuje się do datowania najstarszych skał.
• rubidowo-strontowa - izotop rubidu 87 przekształca się w izotop strontu 87 w ciągu 49 mld lat, stąd metoda jest przydatna zwłaszcza do datowania granitów liczących powyżej 100 min lat.
• potasowo-argonowa - wykorzystywana jest do datowania skał liczących kilka milionów lat (zwłaszcza bazaltów). Promieniotwórczy potas 40 przekształca się w argon 40 w ciągu 1,3 min lat.
• węgla radioaktywnego ("C) - służy do określania wieku tylko szczątków organicznych, gdyż radioaktywny węgiel bierze udział w procesach życiowych organizmów żywych. Po ich śmierci izotopu C ubywa - przechodzi on w azot 14. Okres połowicznego rozpadu węgla wynosi 5370 lat, dlatego metoda może być stosowana tylko w przypadku osadów młodych - liczących od kilkuset do 50 tyś. lat. Bezwzględny wiek skał określa się również wykorzystując magnetyzm ziemski. Skały magmowe i niektóre osadowe w czasie powstawania uzyskują stałe namagnesowanie zgodne z polem magnetycznym. Pole magnetyczne Ziemi regularnie zmienia swój kierunek co ok. 700 tyś. lat - magnetyczna północ staje się magnetycznym południem i na odwrót. Badając magnetyzm skał datowanych metodami radiometrycznymi, można potwierdzić ich bezwzględny wiek na podstawie cyklicznej zamiany biegunów magnetycznych.
W badaniach względnego wieku skał wykorzystuje się następujące metody:
• stratygraficzną - polegającą na ustaleniu kolejności zalegania warstw skalnych, przyjmując zasadę, że w skałach ułożonych poziomo najstarsze skały leżą najgłębiej, natomiast w skałach sfałdowanych lub pociętych uskokami wszystkie skały są starsze niż sama deformacja;
• petrograficzną - uwzględniającą warunki powstawania poszczególnych skał i na tej podstawie wyjaśnianie wydarzeń geologicznych, np. bazalt świadczy o wulkanizmie, wapień o istnieniu morza;
• tektoniczną - która pozwala ustalać wydarzenia na podstawie niezgodności w ułożeniu warstw skalnych;
• geomorfologiczną - polegającą na ustalaniu wydarzeń w oparciu o badanie form powierzchni Ziemi;
• paleontologiczną - polegająca na ustalaniu wieku i warunków powstawania skał na podstawie śladów szczątków roślin i zwierząt, czyli skamieniałości. Szczególnie ważne są skamieniałości przewodnie, tj. szczątki tych organizmów, które w porównaniu z wiekiem Ziemi żyły w krótkim okresie czasu, lecz występowały na dużych obszarach, np. na całym globie. Metoda paleontologiczna pozwoliła na podział dziejów Ziemi na jednostki czasu, tj. ery i okresy.

Sciagi z geografii

Pobierz za darmo opracowane tematy na mature z geografii.
Wszystko gotowe do wydrukowania.



E-mail:
Imie: